Dzień pierwszy
Zaczęłam czytać Pamiętnik Narkomanki.
A tak naprawdę to wiesz co mnie boli? TO, ŻE W GŁOWACH LUDZIOM SIĘ PIERDOLI.
Życie pisze mi niby przepiękny scenariusz, a tak serio to jestem odcięta.
Mam 16 lat i 713 znajomych na fejsie. Jak myślisz ilu z nich jest prawdziwych?
Pogrążam się codziennie myślami na temat tego, że jestem beznadziejna.
Za dużo gadam
Nie mam przyjaciół
a najlepsze jest to, że jestem przewodniczącą mojej klasy
to jest dopiero numer.
szczęśliwa czy jestem? nie jestem, tylko na pokaz
to takie przejebane uczucie, nie mieć się do kogo odezwać po szkole
no, oczywiscie mam jeszcze redakcje gazety
chodze do niej po szkole
tam tez juz maja mnie dosć
jestem wieczną optymistką
sram na diabła
jestem chamska
to będzie mój pamiętnik
potrzebuję pomocy
bo do tego dochodzą moje bóle serca
coraz częstsze
wiesz co?
mam łzy w oczach, właśnie w tym momencie
Słucham Lucii i Silence
Nie potrafię bardzo dobrze angielskiego
Nie mam chłopaka
Jestem beznadziejna
po co piszę ?
muszę się gdzieś wygadać,
nie chce, ale wierze, że ktoś ma takie same problemy jak ja
potrzebuje wsparcia
jestem duszą towarzystwa
nie wytrzymuje bez przyjaciół
nie mam sie komu wypłakać
kiedyś miałam
ale już nie mam
nie mam już nic
nie mam
po prostu
s
p
a
d
a
m
jestem chujowa,
pozdrawiam
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Drogi czytelniku!
Dziękuję bardzo za odwiedzenie bloga. Odpowiadam na pozostawione komentarze, jeżeli są one szczere.
Zapraszam ponownie !